Χάρης Τζαμακλής
ΣΥΡΙΖΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΥΡΙΖΑ
ΑΥΓΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
LEFT.gr
ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ
5-8-2015

Συνέντευξη Χάρη Τζαμακλή στο περιοδικό «Βουλή και Ευρωβουλή».

ΠΡΩΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ: Η νέα συμφωνία μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και «θεσμών» παραβιάζει πολλές από τις κόκκινες γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ. Ποιες πρέπει να είναι οι επόμενες κινήσεις για να διατηρήσετε την εμπιστοσύνη των πολιτών; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι γεγονός ότι η συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης με τους θεσμούς όχι απλώς παραβιάζει πολλές από τις κόκκινες γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ουσιαστικώς θέτει εκποδών βασικά σημεία του «Προγράμματος της Θεσσαλονίκης», υπό την έννοια ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είναι εφικτή η χρηματοδότησή του. Η επεξεργασία του «Προγράμματος της Θεσσαλονίκης» έγινε υπό άλλες συνθήκες και προϋπέθετε την τήρηση της αρχής της καλής πίστης και των υποχρεώσεων των εταίρων - δανειστών. Η σχεδιασμένη μη εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεων και η ομοίως σχεδιασμένη θέση της χώρας σε καθεστώς οικονομικής ασφυξίας αφ’ ενός μεν οδήγησε στη σκληρή και δύσκολη συμφωνία, αφ' ετέρου δε κατέστησε (τουλάχιστον επί του παρόντος) ανεφάρμοστο το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης». Ο ΣΥΡΙΖΑ, η Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός και η Κοινοβουλευτική Ομάδα εμπνέουν εμπιστοσύνη και έχουν ήδη «αποταμιεύσει» ένα σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο αξιοπιστίας, στηριζόμενο κατά βάση στην ειλικρίνεια, στην εντιμότητα, στη μεροληπτική υπέρ των μη εχόντων στάση, στο άφθαρτο, στην απουσία σχέσεων διαπλοκής και στην αγωνιστικότητα των μελών τους, καθώς και στα δείγματα γραφής της μέχρι τώρα κυβερνητικής και κοινοβουλευτικής δράσης. Έχω την άποψη ότι, στηριζόμενοι σ’ αυτά τα στοιχεία, η σημαντικότερη κίνηση πρέπει να είναι η αφοσίωση όλων μας στην παραγωγή κυβερνητικού και κοινοβουλευτικού έργου στους τομείς που οι προηγούμενες κυβερνήσεις είτε απέτυχαν, είτε δεν είχαν την πρόθεση να δράσουν. Αναφέρομαι κυρίως: Στη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, στη δικαιότερη κατανομή των βαρών, στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, της εισφοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου, στην οικοδόμηση ενός νέου μοντέλου δημόσιας διοίκησης με αξιοκρατικά και όχι πελατειακά χαρακτηριστικά, στην εξάρθρωση των θυλάκων εξουσίας του φθαρμένου παλαιού πολιτικού συστήματος, στην αποκάλυψη των οικονομικών σκανδάλων και στην πλήρη απονομή δικαιοσύνης σε περιπτώσεις διαπλοκής και διαφθοράς με ταυτόχρονη δήμευση των παρανόμως κτηθέντων περιουσιακών στοιχείων. Περαιτέρω: Είναι αναγκαία συνθήκη για την επιβίωση της χώρας και της κοινωνίας να γίνουν μεταρρυθμίσεις σε πολλούς τομείς - προεχόντως στην αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης. Είναι αναγκαία συνθήκη να συσταθούν με εμπλοκή και του κράτους και άλλες δομές αλληλεγγύης για να κρατηθεί όρθια η κοινωνία. Είναι αναγκαία συνθήκη να αποκτήσει μεγαλύτερο βάθος η αρξαμένη νέα σχέση των πολιτών με την πολιτική και με τα κοινά - συμμετοχή, εμπλοκή και όχι ανάθεση, έλεγχος, απολογισμός, καταλογισμός ευθυνών. Είναι αναγκαία συνθήκη να κατανοήσουμε τις αιτίες της κρίσης και της σημερινής κατάστασης  της χώρας και των πολιτών της, να «σηκώσουμε τα μανίκια», να αλλάξουμε νοοτροπία - αρχής γενομένης από τους αιρετούς μας άρχοντες. Είναι αναγκαία συνθήκη να δημιουργήσουμε σχεδόν εκ του μηδενός παραγωγική βάση για την κάλυψη τουλάχιστον των διατροφικών μας αναγκών έτσι, ώστε να μπορούμε σε κάποια χρόνια να διεκδικήσουμε ρωγμές και ανάσες ανεξαρτησίας. Αυτά και πολλά άλλα είναι το μόνο Plan B που η πατρίδα μας και οι πολίτες της έχουμε τη δυνατότητα να καταστρώσουμε, εμπνεόμενοι οι τελευταίοι από τη σχέση εμπιστοσύνης που δομείται. 

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ: Αρκετοί κατηγορούν το Μέγαρο Μαξίμου για «ακινησία» και το καλούν να κυβερνήσει. Πιστεύετε και εσείς ότι η κυβέρνηση έχει χάσει πολύτιμο χρόνο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχει δηλώσει ότι η διαπραγμάτευση απαιτούσε το 80% της δραστηριότητάς του και της δραστηριότητας των μελών της Κυβέρνησης. Όμως, ακινησία δεν υπήρξε. Στο κοινοβουλευτικό επίπεδο έχω την άποψη ότι παρήχθη σημαντικό έργο - και στο επίπεδο της νομοθέτησης και στο επίπεδο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Ακουμπάμε στα κοινωνικά προβλήματα και τα αναδεικνύουμε στο Κοινοβούλιο. Βρισκόμαστε - μέλη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - σε συνεχή επαφή με τις κοινωνικές ομάδες και τους πολίτες. Οι πολίτες αναγνωρίζουν ότι η δράση μας είναι διαφορετική, ότι είναι συλλογική, ότι περιέχει τα στοιχεία της ευαισθησίας, της κατανόησης και της ανιδιοτελούς μας προσπάθειας για λύσεις. Οι πολίτες διακρίνουν, αναγνωρίζουν και επιδοκιμάζουν τη διαφορετική προσέγγιση και κουλτούρα μας. Το «αποταμιευμένο» πολιτικό κεφάλαιο αξιοπιστίας είναι και προϊόν της καθημερινής μας δράσης και συμπεριφοράς. Όπως αναφέρω και παραπάνω, πρέπει να αφοσιωθούμε από δω και πέρα στην παραγωγή κυβερνητικού και κοινοβουλευτικού έργου στους προαναφερθέντες τομείς και όχι μόνον. Έτσι θα «τρέξουμε» το χρόνο, που, κατά τη γνώμη μου, δεν πήγε χαμένος, αφού αποκτήσαμε εμπειρίες και γνώσεις χρήσιμες για τη συνέχεια.  

ΤΡΙΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο ανασχηματισμός αρκεί για να αναστραφεί το κλίμα, τουλάχιστον εντός της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο ανασχηματισμός από μόνος του δεν αποτελεί ικανή συνθήκη για να αναστραφεί το κλίμα κυρίως μέσα στην κοινωνία, που είναι το βασικό σημείο αναφοράς μας. Απαιτούνται όσα προανέφερα. Ο ανασχηματισμός σε κάθε περίπτωση συντελεί στην άρση της - κατά τη γνώμη μου - αντίφασης «στηρίζω την Κυβέρνηση, αλλά δεν εφαρμόζω τη συμφωνία». Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θεωρώ βέβαιο ότι θα συμβάλουν για να διατηρηθεί κλίμα ενότητας και συντροφικότητας - αναγκαίος όρος για την επιτυχία του κυβερνητικού έργου.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ: Το επόμενο διάστημα η Βουλή θα κληθεί να ψηφίσει κι άλλα νομοσχέδια με επώδυνα προαπαιτούμενα μέτρα. Πρέπει ο πρωθυπουργός να λάβει μέτρα για τον περιορισμό των διαρροών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η λήψη μέτρων είναι ασύμβατη με την κουλτούρα του ΣΥΡΙΖΑ, που συστήθηκε, λειτουργεί και δρα ως πολιτική ενότητα συνθέτοντας ή προσπαθώντας να συνθέτει αρχές, ιδέες και απόψεις διαφορετικών αφετηριών στο πλαίσιο του αριστερού ριζοσπαστισμού. Κάθε βουλευτής - γυναίκα ή άνδρας - του ΣΥΡΙΖΑ «κουβαλάει» το αξιακό του φορτίο «υπακούοντας» στη συνείδησή του και δρώντας κατά κρίση υπεύθυνα. Άλλωστε, αυτό επιτάσσει και το Σύνταγμα. Προσωπικώς, εμπιστεύομαι την ορθή κρίση του Πρωθυπουργού και είμαι βέβαιος ότι τα μόνα «μέτρα» που θα λάβει θα κινούνται στην κατεύθυνση της διασφάλισης της ομαλής λειτουργίας της Κυβέρνησης, της Κ.Ο. και του κόμματος.  

ΠΕΜΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήδη, έχουν διαφοροποιηθεί 39 βουλευτές. Την ίδια ώρα 109 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησαν την σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής. Φοβάστε την διάσπαση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Απεύχομαι τη διάσπαση. Παραφράζοντας έναν αγαπημένο μου Αμερικανό συγγραφέα, τον Ρέιμοντ Τσάντλερ, που έγραψε ότι «κάθε χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος», επιτρέψτε μου να πω ότι και «κάθε διάσπαση είναι ένας μικρός θάνατος». Οι συνέπειες μιας διάσπασης είναι οδυνηρές και σε πολιτικό και σε προσωπικό επίπεδο. Προσωπικώς, ως μέλος του «Ρήγα Φεραίου» και του ΚΚΕ εσωτερικού, έχω βιώσει διασπάσεις, οι οποίες διέρρηξαν σχέσεις πολλών ετών, ακύρωσαν βεβαιότητες, προκάλεσαν ψυχικούς κραδασμούς, έφεραν δάκρυα και άφησαν ανοικτές πληγές. Η συντροφικότητα δεν είναι έννοια κενή περιεχομένου. Είναι στάση ζωής. Είναι το πρωταρχικό υλικό της συλλογικής δράσης. Η συλλογικότητα απαιτεί θυσίες, ανθρωπιά, κατευνασμό των παθών, υποχώρηση του ατομικού, κάμψη των εγωισμών. Η έκκληση για ενότητα είναι το λιγότερο που μπορώ να εισφέρω. Απαιτούνται συγκεκριμένες δράσεις, διάλογος όχι κωφών, κατανόηση, σεβασμός στην άλλη άποψη, αποφυγή λεκτικών ακροτήτων. Τίποτε δεν χάθηκε. Ο πόλεμος έχει και ήττες και υποχωρήσεις και συμβιβασμούς και αναδιπλώσεις. Αρκεί, όπως λέει και ο ποιητής, «να μην παραδεχθούμε την ήττα». 

ΕΚΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπουργοί, βουλευτές και κομματικά στελέχη προτείνουν εκλογές το φθινόπωρο. Συμφωνείτε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αναφέρθηκα παραπάνω στην - κατά τη γνώμη μου - αντίφαση «στηρίζω την Κυβέρνηση, αλλά δεν εφαρμόζω τη συμφωνία». Συμφωνώ με την άποψη ότι είναι έωλο, παράδοξο και - υπό όρους - επικίνδυνο για τη χώρα και τη Δημοκρατία μία Κυβέρνηση να μην στηρίζεται σε δική της κοινοβουλευτική ομάδα, σε οικεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Η ανάγκη αποφυγής πιθανών αδιεξόδων οδηγεί αναπόφευκτα σε εκλογές. Υπό την έννοια αυτή συμφωνώ, αν και φρονώ ότι υπάρχουν περιθώρια για συνεννόηση μεταξύ μας. 

ΕΒΔΟΜΗ ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε πως δέχθηκε σκληρό εκβιασμό από τις κυρίαρχες δυνάμεις της ευρωζώνης για να υπογράψει την συμφωνία. Ωστόσο, υποστήριξε πως στην Ευρώπη κάτι αρχίζει να αλλάζει. Ποια είναι η δική σας γνώμη;
 
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης γεννήθηκε από την ανάγκη της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών της. Η ιδέα της Ευρώπης των λαών και των εργαζομένων είναι, κατά προέκταση της αρχικής ιδέας, η συνεισφορά της Αριστεράς. Η Ευρώπη των λαών και των εργαζομένων αποτελεί στόχο σαφώς δύσκολο και μακροπρόθεσμο. Οι αγώνες των λαών της Ευρώπης για την επίτευξη αυτού του στόχου στις συνθήκες εφαρμογής του νεοφιλελεύθερου δόγματος ασφαλώς και δεν είναι περίπατος σε αλέα ανθέων. Είναι αγώνες κυρίως ταξικοί και κοινωνικοί, αλλά όχι λιγότερο και πολιτικοί και πολιτισμικοί. Η άλλη πρόταση, δηλαδή να ακολουθηθεί η  οδός της εγκατάλειψης του αγώνα για την Ευρώπη των λαών και των εργαζομένων και της αναζήτησης πορείας της χώρας εκτός Ευρώπης είναι το ίδιο δύσβατη. Κατά τη γνώμη μου η οδός αυτή δεν μπορεί να παραγάγει θετική προοπτική και θετικό αποτέλεσμα για τον Ελληνικό λαό. Θεωρώ ότι η επιμονή της Ελληνικής Κυβέρνησης να καταδείξει τα αδιέξοδα για τους ευρωπαϊκούς λαούς της πολιτικής της λιτότητας και της ασφυκτικής εξουσίας του κεφαλαίου έφερε, φέρνει και θα εξακολουθεί να φέρνει ρωγμές και αλλαγές. Ο δρόμος είναι μακρύς και η πορεία συναρτάται άμεσα με τον εκάστοτε συσχετισμό των δυνάμεων. Στο στοιχείο αυτό πρέπει να εστιάσουμε κάθε προσπάθεια. Ήδη διατυπώνονται από πολλούς πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες κρίσεις και απόψεις, που συνιστούν ενστάσεις και καταγγελίες κατά της σημερινής δομής της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης και κατά των ασκουμένων πολιτικών. Οι διατυπώσεις αυτές οφείλονται εν πολλοίς στην συντονισμένη αντίδραση και αντίσταση των Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι με αφορμή την διαπραγμάτευση εκδήλωσαν πρωτοφανή συμπαράσταση στον ελληνικό λαό και στην Κυβέρνησή του. Αμφισβητείται, πλέον, το μοντέλο της Γερμανικής Ευρώπης. Αμφισβητείται η ορθότητα των πολιτικών της λιτότητας. Αμφισβητείται η ορθότητα των πολιτικών του αενάου χρέους. Αμφισβητείται η ορθότητα της ασφυκτικής πίεσης του κεφαλαίου κατά των ανθρώπων με μοναδικό γνώμονα τα υπερκέρδη. Η σκληρή διαπραγμάτευση της Ελληνικής Κυβέρνησης παρήγαγε ως αποτέλεσμα την πολιτικοποίηση και την διεθνοποίηση του ελληνικού ζητήματος. Το απαγκίστρωσε από την οικονομική του διάσταση και το κατέστησε μείζον γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό ζήτημα παγκόσμιας σημασίας. Παρήγαγε - εξίσου σημαντικό ως αποτέλεσμα - την σχεδόν από όλους διατύπωση κρίσεων περί του ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και ότι απαιτείται απομείωσή του. Αυτά αποτελούν «κέρδη» και παρακαταθήκες, δεδομένου ότι τίποτε δεν έχει κριθεί αμετακλήτως, ούτε η διαπραγμάτευση έχει ολοκληρωθεί.
Νέα & Ανακοινώσεις

« Επιστροφή στα Νέα & Ανακοινώσεις
Βουλευτής Πιερίας
Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω
​Μητροπόλεως 1
Αθήνα 10562
Τ. 210 370 9751 - 2
F. 210 370 9753
Κ. 6945891428

Ηφαίστου 9
Κατερίνη 60100
Τ. 2351028574 - 28324
F. 2351028576
2015 © Χαρίλαος Τζαμακλής